Welkom op de website van de Hervormde Gemeente te Hemmen
Informatie
Email


Zaterdag 25 april 2020.

Aan de gemeente van Hemmen:
Genade zij u en vrede van Hem die is en die was en die komt…!

Het is 9.00 uur. Voor me ligt een bloc mooi geel briefpapier. Met hun geschulpte randen vormen de gewaarmerkte velletjes ervan de ondergrond voor mijn Visconti-vulpen (met mijn initialen in de dop!) die ik er de komende week overheen zal laten vliegen. Ik ben namelijk van plan om een andere hobby van weleer weer nieuw leven in te blazen en dat is het schrijven van brieven. Al vanaf het moment dat ik een pen kon vasthouden, heb ik die bezigheid beoefend en sindsdien heb ik talloze brieven geschreven: naar vriendinnen, naar nichtjes die aupair waren in het buitenland, kennissen die iets bijzonders meemaakten, instanties die iets deden waar ik het niet mee eens was, kranten die ik mijn mening meende te moeten laten weten en later in mijn bestaan als predikant ook aan gemeenteleden, collega’s, classes, organisaties en burgemeesters, vaak om dezelfde redenen als voorheen: om mee te leven, te bemoedigen, te informeren, als protest, of om iets voor elkaar te krijgen. Soms lukte het, soms niet. Maar ik ben altijd blijven schrijven en zal het altijd blijven doen, zolang ik een pen kan vasthouden.

Ik heb die hobby niet zelf verzonnen overigens, maar afgekeken van een beroemd en gewaardeerd rolmodel van mij in deze: de apostel Paulus. Ik weet nog dat ik als kind gefascineerd luisterde naar de lessen bijbelse geschiedenis op school waar de juffrouw beeldend vertelde hoe Paulus contact onderhield met zijn gemeenten op afstand: zittend aan zijn bureautje met ganzeveer en inkt in de aanslag. En hoewel dit beeld vast enorm geromantiseerd was, zette het zich in mij vast en liet het me niet meer los en heeft het mij tot op de dag van vandaag geïnspireerd.  U hebt vast ook wel ontdekt in de afgelopen weken dat ik voor de afsluiting van mijn brieven aan u steeds een zin gebruik die afkomstig is uit zijn brieven. En ook andere bijbelse briefschrijvers haal ik aan, zoals bijvoorbeeld Johannes op Padmos, van wie ik de aanhef steeds ‘leen’ (Openbaringen 1:4).
Beter dan zij kan ik het begin en het eind van mijn brieven aan u niet formuleren!
Ik zal het blijven doen, ook de komende tijd. Maar eerst las ik een weekje pauze in, vanwege de meivakantie: dan neem ik mijn pen ter hand om aan mijn vriendinnen, familieleden, kennissen, collega’s en wie weet wie nog meer van mij te laten horen. Daarna richt ik mij weer tot u: vanaf woensdag 6 mei.
De avondberichten via whatsapp blijven doorgaan, dus helemaal verstoken van onderling contact blijven we niet.
Of, om het te zeggen op de manier van één van mijn voorgangers:
‘Want hoewel ik lijfelijk niet aanwezig ben, ben ik in de geest wel bij u en ik zie met vreugde hoe hecht u met elkaar verbonden bent en hoe onwrikbaar uw geloof in Christus is.

Houd vast aan het woord dat leven brengt.’

En met een kleine variatie erin:

Ik, Aafke groet u in mijn eigen handschrift.
Dat is in elke brief het waarmerk dat ik hem zelf geschreven heb.
De genade van onze Heer Jezus Christus zij met u allen.

Ds. A.E.I. Zaal